Λουρμπινεκτεδίνη

Η συνιστώμενη δόση λουρμπινεκτεδίνης είναι 3,2 mg/m² κάθε 21 ημέρες έως την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας όταν χορηγείται σε συνδυασμό με ατεζολιζουμάμπη.

Όταν χορηγείται λουρμπινεκτεδίνη την ίδια ημέρα, η ατεζολιζουμάμπη πρέπει να χορηγείται πρώτη.

Για τη συνιστώμενη ενδοφλέβια ή υποδόρια δόση της ατεζολιζουμάμπης, καθώς και για συστάσεις σχετικά με την τροποποίηση της δόσης λόγω τοξικότητας, ανατρέξτε στις σχετικές πληροφορίες συνταγογράφησης.

Η θεραπεία με λουρμπινεκτεδίνη θα πρέπει να ξεκινήσει μόνο εάν ο απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων (ANC) είναι τουλάχιστον 1,5 × 10⁹/l και ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι τουλάχιστον 100 × 10⁹/l.

Συνέχιση της θεραπείας και καθυστερήσεις στη θεραπεία

Περαιτέρω κύκλοι θεραπείας (δηλ. κύκλος 2 ή επακόλουθοι) θα χορηγούνται κάθε 21 ημέρες εάν ο ασθενής πληροί όλα τα κριτήρια για τη συνέχιση της θεραπείας που αναφέρονται παραπάνω (βλ. επίσης Πίνακα 2 για τα κριτήρια τροποποίησης της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών της λουρμπινεκτεδίνης).

Εάν έναν ασθενής δεν πληροί τις απαιτήσεις για τη συνέχιση της θεραπείας την Ημέρα 1 οποιουδήποτε κύκλου μετά τον Κύκλο 1, η θεραπεία θα ανασταλεί έως την απαιτούμενη αποκατάσταση, για μέγιστο διάστημα 21 ημερών μετά την αναμενόμενη ημερομηνία θεραπείας. Εάν δεν επιτευχθεί αποκατάσταση μετά από καθυστέρηση 21 ημερών, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί.

Σε περίπτωση διακοπής της ατεζολιζουμάμπης λόγω ανοσοσχετιζόμενης βαριάς ανεπιθύμητης ενέργειας, η θεραπεία με λουρμπινεκτεδίνη μπορεί να συνεχιστεί στην τρέχουσα δόση της ως μονοθεραπεία. Εάν επανεμφανιστεί ανοσοτοξικότητα παρά τη διακοπή της ατεζολιζουμάμπης, η θεραπεία με λουρμπινεκτεδίνη θα πρέπει επίσης να διακοπεί.

Φαρμακευτικά προϊόντα πριν από την έγχυση

Τα ακόλουθα φαρμακευτικά προϊόντα πριν από την έγχυση πρέπει να χορηγούνται ως αντιεμετική προφύλαξη:

• Κορτικοστεροειδή (ενδοφλέβια δεξαμεθαζόνη 8 mg ή ισοδύναμο)
• Ανταγωνιστές σεροτονίνης (ενδοφλέβια ονδανσετρόνη 8 mg ή ισοδύναμο)

Φαρμακευτικά προϊόντα μετά την έγχυση

Συνιστάται πρωτογενής προφύλαξη με παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων (G-CSF) προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος βαριάς ουδετεροπενίας/εμπύρετης ουδετεροπενίας.

Εάν χρειαστεί, η εκ των υστέρων φαρμακευτική αγωγή μπορεί να συμπεριλάβει τη χορήγηση εκτεταμένης αντιεμετικής θεραπείας για 2 ημέρες:

• Κορτικοστεροειδή (από στόματος δεξαμεθαζόνη 4 mg ή ισοδύναμο) ή
• Ανταγωνιστές σεροτονίνης (από στόματος ονδανσετρόνη 8 mg ή ισοδύναμο) ή
• Μετοκλοπραμίδη (ενδοφλέβια ή από στόματος 10 mg ή ισοδύναμο κάθε 8 ώρες)

Προσαρμογή δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών Οι συνιστώμενες μειώσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών αναφέρονται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1. Μείωση της δόσης της λουρμπινεκτεδίνης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών:

^* Χρονοδιάγραμμα μείωσης της δόσης που ισχύει για την κατά 50% μειωμένη δόση (δηλ. 1,6 mg/m²) το οποίο χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις μέτριας έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας ή συγχορήγησης με ισχυρούς ή μέτριους αναστολείς του CYP3A.

Οι συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών παρουσιάζονται στον Πίνακα 2.

Πίνακας 2. Κριτήρια τροποποίησης της δόσης της λουρμπινεκτεδίνης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών:

^α Κοινά Κριτήρια Ορολογίας για Ανεπιθύμητα Συμβάντα του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ (National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events, NCI CTCAE), έκδοση 5.0.
^β Οι ασθενείς με μεμονωμένη ουδετεροπενία Βαθμού 4 (αριθμός ουδετερόφιλων μικρότερος από 500 κύτταρα/mm³), οι οποίοι δεν είχαν λάβει G-CSF ως πρωτογενή προφύλαξη, μπορούν να λάβουν προφύλαξη με G-CSF αντί να υποστούν μείωση της δόσης της λουρμπινεκτεδίνης.

Προσαρμογή της δόσης για συγχορήγηση με ισχυρούς ή μέτριους αναστολείς του CYP3A

Θα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση της λουρμπινεκτεδίνης με ισχυρούς ή μέτριους αναστολείς του CYP3A. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η συγχορήγηση, η δόση της λουρμπινεκτεδίνης πρέπει να μειωθεί κατά 50% της εγκεκριμένης δόσης. Σε περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών με τη μειωμένη αρχική δόση, επιτρέπονται έως και δύο επακόλουθες μειώσεις της δόσης κατά 20% έκαστη (βλ. Πίνακα 1).

Πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα μίας ώρας.

Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο χρήσης κεντρικού φλεβικού καθετήρα, για να μειωθεί ο κίνδυνος εξαγγείωσης και θρομβοφλεβίτιδας, ιδίως σε ασθενείς με περιορισμένη φλεβική πρόσβαση.