Ενδείξεις
Η δραστική ουσία Τοσιλιζουμάμπη ενδείκνυται στις παρακάτω περιπτώσεις:
Συστηματική νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα (συστηματική ΝΙΑ)
Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών) , έφηβοι (12 ετών - 18 ετών)
Η τοσιλιζουμάμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία της ενεργού συστηματικής νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας (ΝΙΑ) σε ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω με ενδοφλέβια χορήγηση και σε ασθενείς ηλικίας 1 έτους και άνω με υποδόρια χορήγηση, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν ανεπαρκώς σε προηγούμενη θεραπεία με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑφ) και συστηματικά κορτικοστεροειδή. Η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί ως μονοθεραπεία (σε περίπτωση μη ανοχής στη μεθοτρεξάτη (ΜΤΧ) ή όπου η αγωγή με μεθοτρεξάτη (ΜΤΧ) δεν είναι κατάλληλη) ή σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη (ΜΤΧ).
Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:
Ενδοφλέβια – μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών), έφηβοι (12 ετών - 18 ετών) – Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 12 mg/kg μια φορά κάθε 2 εβδομάδες
| Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 12 mg/kg μια φορά κάθε 2 εβδομάδες | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Σχήμα A, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 30 kg : Ενδοφλέβια, 8 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 2 εβδομάδες. Σχήμα B, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι < 30 kg : Ενδοφλέβια, 12 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 2 εβδομάδες. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 2 ετών είναι 8 mg/kg μια φορά κάθε 2 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μεγαλύτερο ή ίσο με 30 kg ή 12 mg/kg μια φορά κάθε 2 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μικρότερο των 30 kg. Η δόση πρέπει να υπολογίζεται με βάση το σωματικό βάρος του ασθενή σε κάθε χορήγηση. Μεταβολή της δόσης πρέπει να βασίζεται μόνο σε μια σταθερή μεταβολή του σωματικού βάρους του ασθενή με το χρόνο. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας τοσιλιζουμάμπης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Διακοπές της δόσης της τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών συνιστώνται σε ασθενείς με συστηματική NIA όπως φαίνεται στους παρακάτω πίνακες. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δόση της ταυτόχρονα χορηγούμενης ΜΤΧ και/ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων πρέπει να τροποποιηθεί ή να διακοπεί και η χορήγηση της δόσης τοσιλιζουμάμπης να διακοπεί έως ότου αξιολογηθεί η κλινική κατάσταση. Καθώς υπάρχουν πολλές συνθήκες συννοσηρότητας που μπορεί να επηρεάσουν τις εργαστηριακές τιμές στη συστηματική NIA, η απόφαση να διακοπεί η χορήγηση τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μιας μη φυσιολογικής εργαστηριακής τιμής θα πρέπει να βασίζεται σε ιατρική αξιολόγηση του κάθε ασθενή ατομικά.
Δεν υπάρχουν επαρκή κλινικά δεδομένα για να εκτιμηθεί η επίδραση της μείωσης της δόσης της τοσιλιζουμάμπης σε ασθενείς με συστηματική NIA που έχουν παρουσιάσει μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι κλινική βελτίωση παρατηρείται εντός 6 εβδομάδων από την έναρξη της θεραπείας με τοσιλιζουμάμπη. Η συνεχιζόμενη θεραπεία πρέπει να επανεξετάζεται με προσοχή σε έναν ασθενή που δεν παρουσιάζει βελτίωση εντός της χρονικής αυτής διάρκειας. |
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 1 ώρας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση, η έγχυση θα πρέπει να επιβραδυνθεί ή να σταματήσει και να χορηγηθεί αμέσως κατάλληλο φαρμακευτικό προϊόν/υποστηρικτική φροντίδα. |
||||||||||||||||||||||
Υποδόρια – μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών), έφηβοι (12 ετών - 18 ετών) – Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 162 mg 1 φορά την εβδομάδα και για ασθενείς βάρους ≥10 - <30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες
| Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 162 mg 1 φορά την εβδομάδα και για ασθενείς βάρους ≥10 - <30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Σχήμα A, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 1 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 30 kg : Υποδόρια, 162 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη, μία φορά εβδομαδιαίως. Σχήμα B, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 1 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 10 kg και το βάρος του ασθενούς είναι < 30 kg : Υποδόρια, 162 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη, μία φορά κάθε 2 εβδομάδες. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς ηλικίας άνω του 1 έτους είναι μέσω υποδόριας ένεσης των 162 mg μία φορά την εβδομάδα σε ασθενείς βάρους μεγαλύτερου ή ίσου με 30 kg ή υποδόρια ένεση των 162 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες σε ασθενείς που ζυγίζουν λιγότερο από 30 kg. Οι ασθενείς πρέπει να έχουν ελάχιστο σωματικό βάρος 10 kg όταν λαμβάνουν την τοσιλιζουμάμπη υποδορίως. Προσαρμογές της δοσολογίας λόγω εργαστηριακών ανωμαλιώνΕφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δόση της ταυτόχρονα χορηγούμενης μεθοτρεξάτης (ΜΤΧ) και/ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων πρέπει να τροποποιηθεί ή να διακοπεί και η χορήγηση της δόσης τοσιλιζουμάμπης να διακοπεί έως ότου αξιολογηθεί η κλινική κατάσταση. Καθώς υπάρχουν πολλές συνθήκες συννοσηρότητας που μπορεί να επηρεάσουν τις εργαστηριακές τιμές στη συστηματική ΝΙΑ, η απόφαση να διακοπεί η χορήγηση τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μιας μη φυσιολογικής εργαστηριακής τιμής θα πρέπει να βασίζεται σε ιατρική αξιολόγηση του κάθε ασθενή ατομικά.
Η μείωση της συχνότητας των δόσεων της τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με συστηματική ΝΙΑ. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του σκευάσματος υποδόριας χορήγησης τοσιλιζουμάμπης σε παιδιά με παθήσεις εκτός της συστηματικής ΝΙΑ δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα διαθέσιμα δεδομένα με το ενδοφλέβιο σκεύασμα υποδηλώνουν ότι παρατηρείται κλινική βελτίωση εντός 12 εβδομάδων από την έναρξη της θεραπείας με τοσιλιζουμάμπη. Η συνέχιση της θεραπείας πρέπει να επανεξετασθεί προσεκτικά σε έναν ασθενή που δεν παρουσιάζει βελτίωση εντός αυτού του χρονικού πλαισίου. Παραλειπόμενη δόσηΕάν ένας ασθενής με συστηματική νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα παραλείψει την υποδόρια εβδομαδιαία ένεση της τοσιλιζουμάμπης εντός 7 ημερών από την προγραμματισμένη δόση, θα πρέπει να συμβουλευθεί να λάβει την παραλειπόμενη δόση στην επόμενη προγραμματισμένη ημέρα. Εάν ένας ασθενής παραλείψει την υποδόρια ένεση τοσιλιζουμάμπης που χορηγείται μία φορά κάθε 2 εβδομάδες μέσα σε 7 ημέρες από την προγραμματισμένη δόση, θα πρέπει να συμβουλευθεί να λάβει αμέσως την παραλειπόμενη δόση και την επόμενη δόση να τη λάβει στην επόμενη προγραμματισμένη ημέρα. |
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Μετά από κατάλληλη εκπαίδευση στην τεχνική της ένεσης, οι ασθενείς μπορούν να χορηγήσουν οι ίδιοι την ένεση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος, εάν ο γιατρός τους κρίνει ότι είναι σκόπιμο. Τα συνιστώμενα σημεία ένεσης (κοιλία, μηρός και άνω βραχίονας) θα πρέπει να εναλλάσσονται και οι ενέσεις δεν θα πρέπει να πραγματοποιούνται ποτέ πάνω σε ελιές, ουλές ή περιοχές όπου το δέρμα είναι ευαίσθητο, εμφανίζει εκχυμώσεις, είναι ερυθρό, σκληρό ή μη ακέραιο. |
||||||||||||||||||||||
Νεανική ιδιοπαθής πολυαρθρίτιδα (πολυαρθρική ΝΙΑ)
Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών) , έφηβοι (12 ετών - 18 ετών)
Η τοσιλιζουμάμπη σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη (MTX) ενδείκνυται για τη θεραπεία της νεανικής ιδιοπαθούς πολυαρθρίτιδας (πολυαρθρική ΝΙΑ, ρευματοειδής παράγοντας θετικός ή αρνητικός και εκτεταμένη ολιγοαρθρίτιδα) σε ασθενείς ηλικίας 2 ετών, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν ανεπαρκώς σε προηγουμένη θεραπεία με μεθοτρεξάτη (MTX). Η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί ως μονοθεραπεία σε περίπτωση μη ανοχής στη μεθοτρεξάτη (MTX) ή όπου δεν είναι κατάλληλη η συνέχιση της αγωγής με μεθοτρεξάτη (MTX).
Νεανική οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:
Ενδοφλέβια – μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών), έφηβοι (12 ετών - 18 ετών) – Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg 1 φορά κάθε 4 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 10 mg/kg μια φορά κάθε 4 εβδομάδες
| Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg 1 φορά κάθε 4 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 10 mg/kg μια φορά κάθε 4 εβδομάδες | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Σχήμα A, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 30 kg : Ενδοφλέβια, 8 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 4 εβδομάδες. Σχήμα B, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι < 30 kg : Ενδοφλέβια, 10 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 4 εβδομάδες. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 2 ετών είναι 8 mg/kg μία φορά κάθε 4 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μεγαλύτερο ή ίσο με 30 kg ή 10 mg/kg μία φορά κάθε 4 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μικρότερο των 30 kg. Η δόση πρέπει να υπολογίζεται με βάση το σωματικό βάρος του ασθενή σε κάθε χορήγηση. Η μεταβολή της δόσης θα πρέπει να βασίζεται μόνο σε μια σταθερή μεταβολή του σωματικού βάρους του ασθενή με το χρόνο. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας τοσιλιζουμάμπης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Διακοπές της δόσης της τοσιλιζουμάμπης για τις ακόλουθες μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές συνιστώνται σε ασθενείς με πολυαρθρική NIA όπως φαίνεται στους παρακάτω πίνακες. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δόση της ταυτόχρονα χορηγούμενης μεθοτρεξάτης (ΜΤΧ) και/ή των άλλων φαρμακευτικών προϊόντων θα πρέπει να τροποποιηθεί ή να διακοπεί και η χορήγηση της δόσης τοσιλιζουμάμπης θα πρέπει να διακοπεί έως ότου αξιολογηθεί η κλινική κατάσταση. Καθώς υπάρχουν πολλές συνθήκες συννοσηρότητας που μπορεί να επηρεάσουν τις εργαστηριακές τιμές στην πολυαρθρική NIA, η απόφαση να διακοπεί η χορήγηση τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μιας μη φυσιολογικής εργαστηριακής τιμής θα πρέπει να βασίζεται σε ιατρική αξιολόγηση του κάθε ασθενή ατομικά.
Η μείωση της δόσης της τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με πολυαρθρική NIA. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι κλινική βελτίωση παρατηρείται εντός 12 εβδομάδων από την έναρξη της θεραπείας με τοσιλιζουμάμπη. Η συνέχιση της θεραπείας πρέπει να επανεξετάζεται με προσοχή σε έναν ασθενή που δεν παρουσιάζει βελτίωση εντός της χρονικής αυτής διάρκειας. |
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 1 ώρας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση, η έγχυση θα πρέπει να επιβραδυνθεί ή να σταματήσει και να χορηγηθεί αμέσως κατάλληλο φαρμακευτικό προϊόν/υποστηρικτική φροντίδα. |
||||||||||||||||||||||
Υποδόρια – μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών), έφηβοι (12 ετών - 18 ετών) – Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 3 εβδομάδες
| Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 2 εβδομάδες και για ασθενείς βάρους <30 kg 162 mg 1 φορά κάθε 3 εβδομάδες | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Σχήμα A, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 30 kg : Υποδόρια, 162 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη, μία φορά κάθε 2 εβδομάδες. Σχήμα B, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι < 30 kg : Υποδόρια, 162 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη, μία φορά κάθε 3 εβδομάδες. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 2 ετών είναι υποδόρια χορήγηση 162 mg μία φορά κάθε 2 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μεγαλύτερο ή ίσο με 30 kg ή υποδόρια χορήγηση 162 mg μία φορά κάθε 3 εβδομάδες σε ασθενείς με σωματικό βάρος μικρότερο των 30 kg. Προσαρμογές της δοσολογίας λόγω εργαστηριακών ανωμαλιώνΕφόσον κρίνεται σκόπιμο, η δόση της ταυτόχρονα χορηγούμενης μεθοτρεξάτης (ΜΤΧ) και/ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων πρέπει να τροποποιηθεί ή να διακοπεί και η χορήγηση της δόσης τοσιλιζουμάμπης να διακοπεί έως ότου αξιολογηθεί η κλινική κατάσταση. Καθώς υπάρχουν πολλές συνθήκες συννοσηρότητας που μπορεί να επηρεάσουν τις εργαστηριακές τιμές στην πολυαρθρική NIA, η απόφαση να διακοπεί η χορήγηση τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μιας μη φυσιολογικής εργαστηριακής τιμής θα πρέπει να βασίζεται σε ιατρική αξιολόγηση του κάθε ασθενή ατομικά.
Η μείωση της συχνότητας των δόσεων της τοσιλιζουμάμπης εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με πολυαρθρική NIA. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του σκευάσματος υποδόριας χορήγησης τοσιλιζουμάμπης σε παιδιά με παθήσεις εκτός της πολυαρθρικής ΝΙΑ δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα διαθέσιμα δεδομένα με το ενδοφλέβιο σκεύασμα υποδηλώνουν ότι παρατηρείται κλινική βελτίωση εντός 12 εβδομάδων από την έναρξη της θεραπείας με τοσιλιζουμάμπη. Η συνέχιση της θεραπείας πρέπει να επανεξετασθεί προσεκτικά σε έναν ασθενή που δεν παρουσιάζει βελτίωση εντός αυτού του χρονικού πλαισίου. Παραλειπόμενη δόσηΕάν ένας ασθενής με πολυαρθρική ΝΙΑ παραλείψει μία υποδόρια ένεση της τοσιλιζουμάμπης σε διάστημα 7 ημερών από την προγραμματισμένη δόση, αυτός/αυτή θα πρέπει να πάρει τη δόση, την οποία παρέλειψε, αμέσως μόλις το θυμηθεί και να λάβει την επόμενη δόση κατά τον επόμενο προγραμματισμένο χρόνο. Εάν ένας ασθενής παραλείψει μία υποδόρια ένεση της τοσιλιζουμάμπης σε διάστημα άνω των 7 ημερών από την προγραμματισμένη δόση ή δεν είναι σίγουρος για το πότε θα πρέπει να πραγματοποιήσει την ένεση του, θα πρέπει να επικοινωνήσει με τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό. |
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Μετά από κατάλληλη εκπαίδευση στην τεχνική της ένεσης, οι ασθενείς μπορούν να χορηγήσουν οι ίδιοι την ένεση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος, εάν ο γιατρός τους κρίνει ότι είναι σκόπιμο. Τα συνιστώμενα σημεία ένεσης (κοιλία, μηρός και άνω βραχίονας) θα πρέπει να εναλλάσσονται και οι ενέσεις δεν θα πρέπει να πραγματοποιούνται ποτέ πάνω σε ελιές, ουλές ή περιοχές όπου το δέρμα είναι ευαίσθητο, εμφανίζει εκχυμώσεις, είναι ερυθρό, σκληρό ή μη ακέραιο. |
||||||||||||||||||||||
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)
Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών) , έφηβοι (12 ετών - 18 ετών) , ενήλικες (18 ετών και άνω)
Η τοσιλιζουμάμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία του σοβαρού ή απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS) που προκαλείται από T-λεμφοκύτταρα φέροντα χιμαιρικούς αντιγονικούς υποδοχείς (CAR T κύτταρα), σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω.
Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:
Ενδοφλέβια – μόνο παιδιά (1 έτους - 12 ετών), έφηβοι (12 ετών - 18 ετών), ενήλικες (18 ετών και άνω) – Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg εφάπαξ και για ασθενείς βάρους <30 kg 12 mg/kg εφάπαξ, με δυνατότητα χορήγησης έως επιπλέον 3 δόσεων
| Για ασθενείς βάρους ≥30 kg 8 mg/kg εφάπαξ και για ασθενείς βάρους <30 kg 12 mg/kg εφάπαξ, με δυνατότητα χορήγησης έως επιπλέον 3 δόσεων | |
|---|---|
| Χορήγηση | Σχήμα A, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι ≥ 30 kg : Ενδοφλέβια, 8 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, 1 με 4 δόσεις στο σύνολο. Σχήμα B, στην περίπτωση που η ηλικία του ασθενούς σε έτη είναι ≥ 2 και το βάρος του ασθενούς είναι < 30 kg : Ενδοφλέβια, 12 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, 1 με 4 δόσεις στο σύνολο. |
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία για τη θεραπεία CRS που χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 60 λεπτών είναι 8 mg/kg σε ασθενείς βάρους μεγαλύτερου ή ίσου με 30 kg ή 12 mg/kg σε ασθενείς βάρους κάτω των 30 kg. Η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή. Εάν δεν εμφανιστεί κλινική βελτίωση στα σημεία και τα συμπτώματα του CRS μετά την πρώτη δόση, μπορεί να χορηγηθούν έως και 3 επιπλέον δόσεις τοσιλιζουμάμπης. Το διάστημα μεταξύ διαδοχικών δόσεων πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες. Δόσεις που υπερβαίνουν τα 800 mg ανά έγχυση δεν συνιστώνται σε ασθενείς με CRS. Ασθενείς με σοβαρό ή απειλητικό για τη ζωή CRS έχουν συχνά κυτταροπενία ή αυξημένη ALT ή AST λόγω της υποκείμενης κακοήθειας, προηγηθείσας χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρωνή του CRS. Η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 2 ετών και άνω) με την ίδια δοσολογία όπως και στους ενήλικες σε CRS. |
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 1 ώρας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση, η έγχυση θα πρέπει να επιβραδυνθεί ή να σταματήσει και να χορηγηθεί αμέσως κατάλληλο φαρμακευτικό προϊόν/υποστηρικτική φροντίδα. |
Ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ)
Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)
Η τοσιλιζουμάμπη, σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη (MTX), ενδείκνυται για:
- τη θεραπεία σοβαρής, ενεργούς και προϊούσας ΡΑ σε ενήλικες ασθενείς οι οποίοι δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία με ΜΤΧ
- τη θεραπεία μέτριας έως σοβαρής μορφής ενεργού ΡΑ σε ενήλικες ασθενείς, οι οποίοι είτε ανταποκρίθηκαν ανεπαρκώς είτε εμφάνισαν μη ανοχή σε προηγούμενη θεραπεία με ένα ή περισσότερα τροποποιητικά της νόσου αντιρευματικά φάρμακα (DMARD) ή ανταγωνιστές του παράγοντα νέκρωσης του όγκου (TNF).
Σε αυτούς τους ασθενείς, η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί ως μονοθεραπεία σε περίπτωση μη ανοχής στη μεθοτρεξάτη (MTX) ή όπου δεν είναι κατάλληλη η συνεχής αγωγή με μεθοτρεξάτη (MTX).
Η τοσιλιζουμάμπη έχει δειχθεί ότι μειώνει τον ρυθμό εξέλιξης της αρθρικής βλάβης σύμφωνα με την ακτινογραφική μέτρηση, και ότι βελτιώνει τη φυσική λειτουργικότητα, όταν χορηγείται σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη.
Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:
Ενδοφλέβια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 8 mg/kg 1 φορά κάθε 4 εβδομάδες
| 8 mg/kg 1 φορά κάθε 4 εβδομάδες | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Ενδοφλέβια, 8 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 4 εβδομάδες. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία είναι 8 mg/kg σωματικού βάρους, χορηγούμενα μία φορά κάθε τέσσερις εβδομάδες. Για άτομα που το σωματικό βάρος τους είναι μεγαλύτερο από 100 kg, δεν συνιστώνται δόσεις που ξεπερνούν τα 800 mg ανά έγχυση. Δόσεις άνω του 1,2 g δεν έχουν αξιολογηθεί σε κλινικές δοκιμές. Προσαρμογές δόσης εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών
Σε ασθενείς που δεν έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία με τοσιλιζουμάμπη, δεν συνιστάται έναρξη σε ασθενείς με απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων (ANC) μικρότερο από 2 × 109/L.
|
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 1 ώρας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση, η έγχυση θα πρέπει να επιβραδυνθεί ή να σταματήσει και να χορηγηθεί αμέσως κατάλληλο φαρμακευτικό προϊόν/υποστηρικτική φροντίδα. |
||||||||||||||||||||||
Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 162 mg 1 φορά την εβδομάδα
| 162 mg 1 φορά την εβδομάδα | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Υποδόρια, 162 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη, μία φορά εβδομαδιαίως. |
||||||||||||||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία είναι 162 mg υποδορίως μία φορά την εβδομάδα. Διατίθενται περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με την αλλαγή των ασθενών από σκεύασμα ενδοφλέβιας χορήγησης τοσιλιζουμάμπης σε σκεύασμα τοσιλιζουμάμπης υποδόριας χορήγησης σταθερής δόσης. Το δοσολογικό διάστημα μία φορά κάθε εβδομάδα θα πρέπει να ακολουθείται. Οι ασθενείς, οι οποίοι μεταβαίνουν από ενδοφλέβιο σε υποδόριο σκεύασμα θα πρέπει να χορηγήσουν την πρώτη υποδόριο δόση τους αντί της επόμενης προγραμματισμένης ενδοφλέβιας δόσης υπό την επίβλεψη πιστοποιημένου επαγγελματία υγείας. Προσαρμογές δόσης εξαιτίας εργαστηριακών ανωμαλιών
Σε ασθενείς που δεν έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία με τοσιλιζουμάμπη, δεν συνιστάται έναρξη σε ασθενείς με ANC μικρότερο από 2 × 109/L.
Παραλειπόμενη δόσηΕάν ο ασθενής παραλείψει μία υποδόρια εβδομαδιαία ένεση της τοσιλιζουμάμπης σε διάστημα 7 ημερών από την προγραμματισμένη δόση, αυτός/αυτή θα πρέπει να πάρει οδηγίες ώστε να λάβει τη δόση, την οποία παρέλειψε κατά την επόμενη προγραμματισμένη ημέρα. Εάν ο ασθενής παραλείψει μία υποδόρια ένεση τοσιλιζουμάμπης, η οποία χορηγείται μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, σε διάστημα 7 ημερών από την προγραμματισμένη δόση, αυτός/αυτή θα πρέπει να πάρει οδηγίες ώστε να λάβει αμέσως τη δόση, την οποία παρέλειψε, και να λάβει την επόμενη δόση κατά την επόμενη προγραμματισμένη ημέρα. |
||||||||||||||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Μετά από κατάλληλη εκπαίδευση στην τεχνική της ένεσης, οι ασθενείς μπορούν να χορηγήσουν οι ίδιοι την ένεση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος, εάν ο γιατρός τους κρίνει ότι είναι σκόπιμο. Τα συνιστώμενα σημεία ένεσης (κοιλία, μηρός και άνω βραχίονας) θα πρέπει να εναλλάσσονται και οι ενέσεις δεν θα πρέπει να πραγματοποιούνται ποτέ πάνω σε ελιές, ουλές ή περιοχές όπου το δέρμα είναι ευαίσθητο, εμφανίζει εκχυμώσεις, είναι ερυθρό, σκληρό ή μη ακέραιο. |
||||||||||||||||||||||
Νόσος του κορωνοϊού 2019 (COVID-19)
Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)
Η τοσιλιζουμάμπη ενδείκνυται για τη θεραπεία της COVID-19 σε ενήλικες που λαμβάνουν συστηματικά κορτικοστεροειδή και χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο ή μηχανικό αερισμό.
Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:
Ενδοφλέβια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 8 mg/kg εφάπαξ, με δυνατότητα χορήγησης μίας επιπλέον δόσης
| 8 mg/kg εφάπαξ, με δυνατότητα χορήγησης μίας επιπλέον δόσης | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Χορήγηση | Ενδοφλέβια, 8 χιλιοστογραμμάρια τοσιλιζουμάμπη ανά κιλό σωματικού βάρους, 1 με 2 δόσεις στο σύνολο. |
||||||||||
| Λεπτομερής περιγραφή |
Η συνιστώμενη δοσολογία για τη θεραπεία της COVID-19 είναι μια εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση 8 mg/kg σωματικού βάρους διάρκειας 60 λεπτών σε ασθενείς που λαμβάνουν συστηματικά κορτικοστεροειδή και χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο ή μηχανικό αερισμό. Εάν τα κλινικά σημεία ή συμπτώματα επιδεινωθούν ή δεν βελτιωθούν μετά την πρώτη δόση, μπορεί να χορηγηθεί μία επιπλέον έγχυση τοσιλιζουμάμπης 8 mg/kg. Το διάστημα μεταξύ των δύο εγχύσεων πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες. Για άτομα των οποίων το σωματικό βάρος είναι μεγαλύτερο από 100 kg, δεν συνιστώνται δόσεις που υπερβαίνουν τα 800 mg ανά έγχυση. Η χορήγηση της τοσιλιζουμάμπης δεν συνιστάται σε ασθενείς με COVID-19 που έχουν οποιαδήποτε από τις ακόλουθες εργαστηριακές ανωμαλίες:
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS)Η συνιστώμενη δοσολογία για τη θεραπεία CRS που χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 60 λεπτών είναι 8 mg/kg σε ασθενείς βάρους μεγαλύτερου ή ίσου με 30 kg ή 12 mg/kg σε ασθενείς βάρους κάτω των 30 kg. Η τοσιλιζουμάμπη μπορεί να χορηγηθεί μόνο του ή σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή. Εάν δεν εμφανιστεί κλινική βελτίωση στα σημεία και τα συμπτώματα του CRS μετά την πρώτη δόση, μπορεί να χορηγηθούν έως και 3 επιπλέον δόσεις τοσιλιζουμάμπης. Το διάστημα μεταξύ διαδοχικών δόσεων πρέπει να είναι τουλάχιστον 8 ώρες. Δόσεις που υπερβαίνουν τα 800 mg ανά έγχυση δεν συνιστώνται σε ασθενείς με CRS. Ασθενείς με σοβαρό ή απειλητικό για τη ζωή CRS έχουν συχνά κυτταροπενία ή αυξημένη ALT ή AST λόγω της υποκείμενης κακοήθειας, προηγηθείσας χημειοθεραπείας καταστροφής των λεμφοκυττάρωνή του CRS. |
||||||||||
| Ιδιαιτερότητες δοσολογίας |
Ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 1 ώρας. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση, η έγχυση θα πρέπει να επιβραδυνθεί ή να σταματήσει και να χορηγηθεί αμέσως κατάλληλο φαρμακευτικό προϊόν/υποστηρικτική φροντίδα. |
||||||||||
Αντενδείξεις
Η δραστική ουσία Τοσιλιζουμάμπη αντενδείκνυται στις παρακάτω περιπτώσεις:
Γαλουχία
Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας
Είναι άγνωστο εάν η τοσιλιζουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Η απέκκριση της τοσιλιζουμάμπης στο γάλα δεν έχει μελετηθεί σε ζώα. Θα πρέπει να ληφθεί μία απόφαση σχετικά με τη διακοπή της γαλουχίας ή τη διακοπή/αποχή από την θεραπεία με τοσιλιζουμάμπη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος της γαλουχίας για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Ενεργές, σοβαρές λοιμώξεις με εξαίρεση την COVID-19
Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας
Η αγωγή με τοσιλιζουμάμπη δεν πρέπει να αρχίζει σε ασθενείς με ενεργές λοιμώξεις. Οι επαγγελματίες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά το ενδεχόμενο χορήγησης της τοσιλιζουμάμπης σε ασθενείς με ιστορικό λοιμώξεων που υποτροπιάζουν ή χρόνιων λοιμώξεων ή με υποκείμενες νόσους (π.χ. εκκολπωματίτιδα, διαβήτης και διάμεση πνευμονοπάθεια), οι οποίες ενδέχεται να προκαλούν στους ασθενείς προδιάθεση για λοιμώξεις.
Συνιστάται η επαγρύπνηση για την έγκαιρη διάγνωση σοβαρής λοίμωξης σε ασθενείς που λαμβάνουν βιολογικές θεραπείες για μέτρια έως σοβαρή ΡΑ, συστηματική ΝΙΑ ή πολυαρθρική ΝΙΑ, δεδομένου ότι τα σημεία και τα συμπτώματα της οξείας φλεγμονής ενδέχεται να είναι μειωμένα, λόγω καταστολής της αντίδρασης οξείας φάσης. Οι επιδράσεις της τοσιλιζουμάμπης στη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), τα ουδετερόφιλα και τα σημεία και συμπτώματα της λοίμωξης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν εξετάζεται ένας ασθενής για ενδεχόμενη λοίμωξη. Πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς (στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι νεότεροι ασθενείς με συστηματική ΝΙΑ ή πολυαρθρική ΝΙΑ που μπορεί να είναι λιγότερο ικανοί να αναφέρουν τα συμπτώματά τους) και στους γονείς/κηδεμόνες των ασθενών με συστηματική ΝΙΑ ή πολυαρθρική ΝΙΑ, να επικοινωνήσουν άμεσα με τον επαγγελματία του τομέα υγειονομικής περίθαλψης μόλις εμφανιστούν συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη, προκειμένου να διασφαλιστεί η άμεση αξιολόγηση και η κατάλληλη θεραπεία.