Ενοξαπαρίνη

Δραστική ουσία - Ενδείξεις, δοσολογία, αντενδείξεις

Ενδείξεις

Η δραστική ουσία Ενοξαπαρίνη ενδείκνυται στις παρακάτω περιπτώσεις:

Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)

Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο: Θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST (NSTEMI), σε συνδυασμό με ακετυλοσαλικυλικό οξύ από του στόματος. Θεραπ...

Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω) – 75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες

75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες
Χορήγηση	Σχήμα A Υποδόρια, 75 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες. Σχήμα B Υποδόρια, 0,75 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες.
Λεπτομερής περιγραφή	Για τη θεραπεία του οξέος STEMI σε ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας ≥75 ετών, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αρχική ενδοφλέβια (IV) δόση bolus. Η χορήγηση της δόσης πρέπει να αρχίζει με 75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες (μέγιστο 7.500 IU (75 mg) για κάθε μια από τις πρώτες δύο υποδόριες (SC) δόσεις μόνο, ακολουθούμενη από 75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως για τις υπόλοιπες δόσεις).
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Χορήγηση

Σχήμα A

Υποδόρια, 75 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες.

Σχήμα B

Υποδόρια, 0,75 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες.

Λεπτομερής περιγραφή

Για τη θεραπεία του οξέος STEMI σε ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας ≥75 ετών, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αρχική ενδοφλέβια (IV) δόση bolus. Η χορήγηση της δόσης πρέπει να αρχίζει με 75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες (μέγιστο 7.500 IU (75 mg) για κάθε μια από τις πρώτες δύο υποδόριες (SC) δόσεις μόνο, ακολουθούμενη από 75 IU/kg (0,75 mg/kg) υποδορίως για τις υπόλοιπες δόσεις).

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση.

Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος.

Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Ασταθής στηθάγχη και έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST (NSTEMI)

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών - 65 ετών)

τουλάχιστον ένα από

Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο
Ασταθής στηθάγχη
Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών - 65 ετών) – 100 IU/kg (1 mg/kg) κάθε 12 ώρες σε συνδυασμό με αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία για 2-8 ημέρες

100 IU/kg (1 mg/kg) κάθε 12 ώρες σε συνδυασμό με αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία για 2-8 ημέρες
Χορήγηση	Σχήμα A Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες, για χρονική διάρκεια 2 με 8 ημέρες. Σχήμα B Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες, για χρονική διάρκεια 2 με 8 ημέρες.
Λεπτομερής περιγραφή	Για τη θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του NSTEMI, η συνιστώμενη δόση νατριούχου ενοξαπαρίνης είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες σε συνδυασμό με αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία. Η θεραπεία πρέπει να χορηγείται για τουλάχιστον 2 ημέρες και να συνεχίζεται έως την κλινική σταθεροποίηση. Η συνήθης διάρκεια της θεραπείας είναι 2 έως 8 ημέρες. Η χορήγηση ακετυλοσαλικυλικού οξέος συνιστάται για όλους τους ασθενείς χωρίς αντενδείξεις σε αρχική από του στόματος δόση φόρτισης των 150–300 mg (σε ασθενείς που δεν έχουν αντιμετωπιστεί στο παρελθόν με ακετυλοσαλικυλικό οξύ) και δόση συντήρησης των 75–325 mg/ημέρα σε μακροχρόνια βάση ανεξαρτήτως της στρατηγικής της θεραπείας.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Χορήγηση

Σχήμα A

Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες, για χρονική διάρκεια 2 με 8 ημέρες.

Σχήμα B

Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες, για χρονική διάρκεια 2 με 8 ημέρες.

Λεπτομερής περιγραφή

Για τη θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του NSTEMI, η συνιστώμενη δόση νατριούχου ενοξαπαρίνης είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) υποδορίως κάθε 12 ώρες σε συνδυασμό με αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία. Η θεραπεία πρέπει να χορηγείται για τουλάχιστον 2 ημέρες και να συνεχίζεται έως την κλινική σταθεροποίηση. Η συνήθης διάρκεια της θεραπείας είναι 2 έως 8 ημέρες.

Η χορήγηση ακετυλοσαλικυλικού οξέος συνιστάται για όλους τους ασθενείς χωρίς αντενδείξεις σε αρχική από του στόματος δόση φόρτισης των 150–300 mg (σε ασθενείς που δεν έχουν αντιμετωπιστεί στο παρελθόν με ακετυλοσαλικυλικό οξύ) και δόση συντήρησης των 75–325 mg/ημέρα σε μακροχρόνια βάση ανεξαρτήτως της στρατηγικής της θεραπείας.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST (STEMI)

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών - 65 ετών)

Θεραπεία του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST (STEMI), συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που πρέπει να αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή με επακόλουθη Διαδερμική Στεφανιαία...

Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του τμήματος ST

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

μόνο ενήλικες (18 ετών - 65 ετών) – Μια εφάπαξ ενδοφλέβια ένεση bolus 3.000 IU (30 mg) και 100 IU/kg (1 mg/kg) υποδόρια δόση ακολουθούμενη από υποδορίως χορηγούμενη δόση 100 IU/kg (1 mg/kg) κάθε 12 ώρες

Μια εφάπαξ ενδοφλέβια ένεση bolus 3.000 IU (30 mg) και 100 IU/kg (1 mg/kg) υποδόρια δόση ακολουθούμενη από υποδορίως χορηγούμενη δόση 100 IU/kg (1 mg/kg) κάθε 12 ώρες

Χορήγηση

Σχήμα A

Ενδοφλέβια, 3.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, εφάπαξ. Στη συνέχεια, υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ. Στη συνέχεια, υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες.

Σχήμα B

Ενδοφλέβια, 30 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, εφάπαξ. Στη συνέχεια, υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ. Στη συνέχεια, υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά κάθε 12 ώρες.

Λεπτομερής περιγραφή

Για τη θεραπεία του οξέος STEMI, η συνιστώμενη δόση νατριούχου ενοξαπαρίνης είναι μια εφάπαξ ενδοφλέβια (IV) ένεση bolus 3.000 IU (30 mg) και 100 IU/kg (1 mg/kg) υποδόρια δόση ακολουθούμενη από υποδορίως χορηγούμενη δόση 100 IU/kg (1 mg/kg) κάθε 12 ώρες (μέγιστο 10.000 IU (100 mg) για κάθε μία από τις πρώτες δύο υποδόριες δόσεις). Θα πρέπει να συγχορηγείται κατάλληλη αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία, όπως από του στόματος χορηγούμενο ακετυλοσαλικυλικό οξύ (75 mg έως 325 mg μία φορά την ημέρα), εκτός εάν αντενδείκνυται. Η συνιστώμενη διάρκεια της θεραπείας είναι 8 ημέρες ή έως την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο, οποιοδήποτε συμβεί πρώτο. Όταν χορηγείται σε συνδυασμό με ένα θρομβολυτικό παράγοντα (ειδικό ή μη ειδικό για ινώδες), η νατριούχος ενοξαπαρίνη θα πρέπει να χορηγείται μεταξύ 15 λεπτών πριν και 30 λεπτών μετά την έναρξη της ινωδολυτικής θεραπείας.

Για ασθενείς που αντιμετωπίζονται με Διαδερμική Στεφανιαία Παρέμβαση (PCI), εάν η χορήγηση της τελευταίας δόσης της υποδόριας νατριούχου ενοξαπαρίνης πραγματοποιήθηκε λιγότερο από 8 ώρες από την διάταση του μπαλονιού της αγγειοπλαστικής, δεν απαιτείται χορήγηση επιπλέον δόσης. Εάν η τελευταία υποδόρια χορήγηση πραγματοποιήθηκε περισσότερο από 8 ώρες πριν από την διάταση του μπαλονιού της αγγειοπλαστικής, θα πρέπει να χορηγείται bolus ενδοφλέβια δόση νατριούχου ενοξαπαρίνης 30 IU/kg (0,3 mg/kg).

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Ενδοφλέβια (bolus) ένεση (μόνο για την ένδειξη του οξέος STEMI)

Για το οξύ STEMI, η θεραπεία πρέπει να αρχίζει με μία εφάπαξ ενδοφλέβια ένεση bolus, ακολουθούμενη αμέσως από μία υποδόρια ένεση.

Η νατριούχος ενοξαπαρίνη θα πρέπει να χορηγείται μέσω ενδοφλέβιας γραμμής. Δεν πρέπει να αναμειγνύεται ή να συγχορηγείται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα. Για την αποφυγή πιθανής ανάμειξης της νατριούχου ενοξαπαρίνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, θα πρέπει να γίνει έκπλυση της ενδοφλέβιας πρόσβασης που έχει επιλεχθεί με επαρκή ποσότητα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή γλυκόζης 5% σε ύδωρ για ενέσιμα πριν και μετά από την ενδοφλέβια bolus χορήγηση της νατριούχου ενοξαπαρίνης προκειμένου να καθαριστεί το στόμιο έγχυσης του φαρμακευτικού προϊόντος. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια με ενέσιμο διάλυμα φυσιολογικού χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή γλυκόζης 5% σε ύδωρ για ενέσιμα.

Αρχική 3.000 IU (30 mg) bolus

Για την αρχική δόση των 3.000 IU (30 mg) bolus, χρησιμοποιώντας μια διαβαθμισμένη προγεμισμένη σύριγγα νατριούχου ενοξαπαρίνης, η περίσσεια όγκου πρέπει να απομακρυνθεί για να παραμείνουν μόνο 3.000 IU (30 mg) στη σύριγγα. Στη συνέχεια η δόση των 3.000 IU (30 mg) μπορεί να ενεθεί απευθείας στην ενδοβλέβια γραμμή.

Πρόσθετη χορήγηση bolus για Διαδερμική Στεφανιαία Παρέμβαση (PCI) όταν η τελευταία υποδόρια χορήγηση πραγματοποιήθηκε περισσότερο από 8 ώρες πριν από την διάταση του μπαλονιού της αγγειοπλαστικής

Για τους ασθενείς που αντιμετωπίζονται με PCI, πρέπει να χορηγείται μία επιπλέον ενδοφλέβια bolus δόση των 30 IU/kg (0,3 mg/kg) εάν η τελευταία υποδόρια χορήγηση πραγματοποιήθηκε περισσότερο από 8 ώρες πριν από την διάταση του μπαλονιού της αγγειοπλαστικής.

Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια του μικρού όγκου που θα ενεθεί, συνιστάται η αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος στα 300 IU/mL (3 mg/mL).

Για τη λήψη διαλύματος 300 IU/mL (3 mg/mL) με χρήση προγεμισμένης σύριγγας νατριούχου ενοξαπαρίνης 6.000 IU (60 mg), συνιστάται η χρήση ασκού έγχυσης 50 mL (δηλ., χρησιμοποιώντας ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) ή γλυκόζης 5% σε ύδωρ για ενέσιμα) ως εξής: Με μία σύριγγα αφαιρέστε 30 mL από τον ασκό έγχυσης και απορρίψτε το υγρό. Ενέστε το πλήρες περιεχόμενο των 6.000 IU (60 mg) της προγεμισμένης σύριγγας νατριούχου ενοξαπαρίνης στα υπόλοιπα 20 mL στον ασκό. Αναμείξτε απαλά τα περιεχόμενα του ασκού. Αφαιρέστε τον απαιτούμενο όγκο αραιωμένου διαλύματος με μία σύριγγα για χορήγηση στην ενδοφλέβια γραμμή.

Μετά την ολοκλήρωση της αραίωσης, μπορεί να υπολογιστεί ο όγκος που πρέπει να ενεθεί, χρησιμοποιώντας τον ακόλουθο τύπο [Όγκος αραιωμένου διαλύματος (mL) = Σωματικό βάρος ασθενούς (kg) x 0,1] ή χρησιμοποιώντας τον παρακάτω πίνακα. Η παρασκευή του διαλύματος συνιστάται να πραγματοποιείται αμέσως πριν από τη χρήση.

Όγκος που πρέπει να ενεθεί μέσω ενδοφλέβιας γραμμής μετά την ολοκλήρωση της αραίωσης σε συγκέντρωση των 300 IU (3 mg)/ml:

Σωματικό βάρος	Απαιτούμενη δόση 30 IU/kg (0,3 mg/kg)	Όγκος προς έγχυση μετά από αραίωση στην τελική συγκέντρωση των 3 mg/mL
[kg]	IU	[mg]	[mL]
45	1350	13,5	4,5
50	1500	15	5
55	1650	16,5	5,5
60	1800	18	6
65	1950	19,5	6,5
70	2100	21	7
75	2250	22,5	7,5
80	2400	24	8
85	2550	25,5	8,5
90	2700	27	9
95	2850	28,5	9,5
100	3000	30	10
105	3150	31,5	10,5
110	3300	33	11
115	3450	34,5	11,5
120	3600	36	12
125	3750	37,5	12,5
130	3900	39	13
135	4050	40,5	13,5
140	4200	42	14
145	4350	43,5	14,5
150	4500	45	15

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT) και πνευμονική εμβολή (PE) σε ασθενείς με ενεργό καρκίνο

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)

Εκτεταμένη θεραπεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και πνευμονικής εμβολής (PE) και πρόληψη υποτροπής σε ασθενείς με ενεργό καρκίνο

τουλάχιστον ένα από

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
Πνευμονική εμβολή

και συγχρόνως Κακοήθης νεοπλασματική νόσος

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 100 IU/kg (1 mg/kg) 2 φορές ημερησίως για 5-10 ημέρες και έπειτα 150 IU/kg (1,5 mg/kg) άπαξ ημερησίως για έως 6 μήνες

100 IU/kg (1 mg/kg) 2 φορές ημερησίως για 5-10 ημέρες και έπειτα 150 IU/kg (1,5 mg/kg) άπαξ ημερησίως για έως 6 μήνες
Χορήγηση	Σχήμα A Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως, για χρονική διάρκεια 5 με 10 ημέρες. Στη συνέχεια, υποδόρια, 150 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια έως και 6 μήνες. Σχήμα B Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως, για χρονική διάρκεια 5 με 10 ημέρες. Στη συνέχεια, υποδόρια, 1,5 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια έως και 6 μήνες.
Λεπτομερής περιγραφή	Στην εκτεταμένη θεραπεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και πνευμονικής εμβολής (PE) και την πρόληψη υποτροπής σε ασθενείς με ενεργό καρκίνο, οι ιατροί θα πρέπει να εκτιμούν προσεκτικά τους ατομικούς κινδύνους θρομβοεμβολής και αιμορραγίας κάθε ασθενή. Η προτεινόμενη δόση είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) με χορήγηση δύο φορές την ημέρα μέσω υποδόριων ενέσεων για 5 έως 10 ημέρες και έπειτα 150 IU/kg (1,5 mg/kg) μία φορά την ημέρα μέσω υποδόριων ενέσεων για έως 6 μήνες. Το όφελος της συνεχόμενης αντιπηκτικής θεραπείας θα πρέπει να εκτιμάται εκ νέου μετά από 6 μήνες θεραπείας.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Χορήγηση

Σχήμα A

Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως, για χρονική διάρκεια 5 με 10 ημέρες. Στη συνέχεια, υποδόρια, 150 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια έως και 6 μήνες.

Σχήμα B

Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως, για χρονική διάρκεια 5 με 10 ημέρες. Στη συνέχεια, υποδόρια, 1,5 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια έως και 6 μήνες.

Λεπτομερής περιγραφή

Στην εκτεταμένη θεραπεία εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και πνευμονικής εμβολής (PE) και την πρόληψη υποτροπής σε ασθενείς με ενεργό καρκίνο, οι ιατροί θα πρέπει να εκτιμούν προσεκτικά τους ατομικούς κινδύνους θρομβοεμβολής και αιμορραγίας κάθε ασθενή.

Η προτεινόμενη δόση είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) με χορήγηση δύο φορές την ημέρα μέσω υποδόριων ενέσεων για 5 έως 10 ημέρες και έπειτα 150 IU/kg (1,5 mg/kg) μία φορά την ημέρα μέσω υποδόριων ενέσεων για έως 6 μήνες. Το όφελος της συνεχόμενης αντιπηκτικής θεραπείας θα πρέπει να εκτιμάται εκ νέου μετά από 6 μήνες θεραπείας.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT), πνευμονική εμβολή (PE)

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)

Αντιμετώπιση της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και της πνευμονικής εμβολής (PE), με εξαίρεση την PE για την αντιμετώπιση της οποίας πιθανώς να απαιτείται θρομβολυτική θεραπεία ή χειρουργική ...

τουλάχιστον ένα από

Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
Πνευμονική εμβολή

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 150 IU/kg (1,5 mg/kg) άπαξ ημερησίως ή 100 IU/kg (1 mg/kg) 2 φορές ημερησίως

150 IU/kg (1,5 mg/kg) άπαξ ημερησίως ή 100 IU/kg (1 mg/kg) 2 φορές ημερησίως
Χορήγηση	Σχήμα A Υποδόρια, 150 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως. Σχήμα B Υποδόρια, 1,5 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως. Σχήμα C Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως. Σχήμα D Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως.
Λεπτομερής περιγραφή	Η νατριούχος ενοξαπαρίνη μπορεί να χορηγείται υποδορίως είτε ως μία φορά την ημέρα ένεση των 150 IU/kg (1,5 mg/kg) είτε ως δις ημερησίως ενέσεις των 100 IU/kg (1 mg/kg). Το σχήμα πρέπει να επιλέγεται από τον ιατρό με βάση την ατομική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολής και αιμορραγίας. Το άπαξ ημερησίως χορηγούμενο δοσολογικό σχήμα των 150 IU/kg (1,5 mg/kg) πρέπει να χρησιμοποιείται σε μη επιπλεγμένους ασθενείς με χαμηλό κίνδυνο υποτροπής της VTE. Το δις ημερησίως χορηγούμενο δοσολογικό σχήμα των 100 IU/kg (1 mg/kg) πρέπει να χρησιμοποιείται σε όλους τους λοιπούς ασθενείς, όπως στους ασθενείς με παχυσαρκία, συμπτωματική πνευμονική εμβολή (PE), καρκίνο, υποτροπιάζουσα VTE ή εγγύς (λαγόνια φλέβα) θρόμβωση. Η αγωγή με νατριούχο ενοξαπαρίνη συνταγογραφείται για μία μέση περίοδο διάρκειας 10 ημερών. Η από του στόματος χορηγούμενη αντιπηκτική θεραπεία πρέπει να ξεκινάει κατά περίπτωση. Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και ανταγωνιστών της βιταμίνης K (VKA) Για την παρακολούθηση της δράσης των VKA πρέπει να εντατικοποιηθεί η κλινική παρακολούθηση και η διενέργεια εργαστηριακών ελέγχων [χρόνος προθρομβίνης που εκφράζεται ως Διεθνές Κανονικοποιημένο Πηλίκο (INR)]. Καθώς μεσολαβεί κάποιο χρονικό διάστημα πριν από την επίτευξη της μέγιστης δράσης του VKA, η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη πρέπει να συνεχίζεται σε σταθερή δόση για όσο διάστημα είναι απαραίτητο, προκειμένου να διατηρηθεί το INR εντός του επιθυμητού θεραπευτικού εύρους για την ένδειξη σε δύο διαδοχικούς ελέγχους. Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν VKA, ο VKA θα πρέπει να διακόπτεται και η πρώτη δόση της νατριούχου ενοξαπαρίνης θα πρέπει να χορηγείται όταν το INR μειωθεί κάτω από το θεραπευτικό εύρος. Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και άμεσων από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών (DOAC) Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν νατριούχο ενοξαπαρίνη, θα πρέπει να γίνεται διακοπή της νατριούχου ενοξαπαρίνης και έναρξη του DOAC 0 έως 2 ώρες πριν από την επόμενη προγραμματισμένη χορήγηση νατριούχου ενοξαπαρίνης σύμφωνα με την επισήμανση του DOAC. Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν DOAC, η πρώτη δόση της νατριούχου ενοξαπαρίνης πρέπει να χορηγηθεί τη χρονική στιγμή που πρέπει να ληφθεί η επόμενη δόση DOAC.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Χορήγηση

Σχήμα A

Υποδόρια, 150 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως.

Σχήμα B

Υποδόρια, 1,5 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, μία φορά ημερησίως.

Σχήμα C

Υποδόρια, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως.

Σχήμα D

Υποδόρια, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, 2 φορές ημερησίως.

Λεπτομερής περιγραφή

Η νατριούχος ενοξαπαρίνη μπορεί να χορηγείται υποδορίως είτε ως μία φορά την ημέρα ένεση των 150 IU/kg (1,5 mg/kg) είτε ως δις ημερησίως ενέσεις των 100 IU/kg (1 mg/kg).

Το σχήμα πρέπει να επιλέγεται από τον ιατρό με βάση την ατομική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολής και αιμορραγίας. Το άπαξ ημερησίως χορηγούμενο δοσολογικό σχήμα των 150 IU/kg (1,5 mg/kg) πρέπει να χρησιμοποιείται σε μη επιπλεγμένους ασθενείς με χαμηλό κίνδυνο υποτροπής της VTE. Το δις ημερησίως χορηγούμενο δοσολογικό σχήμα των 100 IU/kg (1 mg/kg) πρέπει να χρησιμοποιείται σε όλους τους λοιπούς ασθενείς, όπως στους ασθενείς με παχυσαρκία, συμπτωματική πνευμονική εμβολή (PE), καρκίνο, υποτροπιάζουσα VTE ή εγγύς (λαγόνια φλέβα) θρόμβωση.

Η αγωγή με νατριούχο ενοξαπαρίνη συνταγογραφείται για μία μέση περίοδο διάρκειας 10 ημερών. Η από του στόματος χορηγούμενη αντιπηκτική θεραπεία πρέπει να ξεκινάει κατά περίπτωση.

Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών

Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και ανταγωνιστών της βιταμίνης K (VKA)

Για την παρακολούθηση της δράσης των VKA πρέπει να εντατικοποιηθεί η κλινική παρακολούθηση και η διενέργεια εργαστηριακών ελέγχων [χρόνος προθρομβίνης που εκφράζεται ως Διεθνές Κανονικοποιημένο Πηλίκο (INR)].

Καθώς μεσολαβεί κάποιο χρονικό διάστημα πριν από την επίτευξη της μέγιστης δράσης του VKA, η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη πρέπει να συνεχίζεται σε σταθερή δόση για όσο διάστημα είναι απαραίτητο, προκειμένου να διατηρηθεί το INR εντός του επιθυμητού θεραπευτικού εύρους για την ένδειξη σε δύο διαδοχικούς ελέγχους.

Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν VKA, ο VKA θα πρέπει να διακόπτεται και η πρώτη δόση της νατριούχου ενοξαπαρίνης θα πρέπει να χορηγείται όταν το INR μειωθεί κάτω από το θεραπευτικό εύρος.

Αλλαγή μεταξύ νατριούχου ενοξαπαρίνης και άμεσων από του στόματος χορηγούμενων αντιπηκτικών (DOAC)

Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν νατριούχο ενοξαπαρίνη, θα πρέπει να γίνεται διακοπή της νατριούχου ενοξαπαρίνης και έναρξη του DOAC 0 έως 2 ώρες πριν από την επόμενη προγραμματισμένη χορήγηση νατριούχου ενοξαπαρίνης σύμφωνα με την επισήμανση του DOAC.

Για τους ασθενείς που επί του παρόντος λαμβάνουν DOAC, η πρώτη δόση της νατριούχου ενοξαπαρίνης πρέπει να χορηγηθεί τη χρονική στιγμή που πρέπει να ληφθεί η επόμενη δόση DOAC.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Προφύλαξη από τη φλεβική θρομβοεμβολική νόσο σε μετρίου ή υψηλού κινδύνου χειρουργικούς ασθενείς

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)

Προφύλαξη από τη φλεβική θρομβοεμβολική νόσο σε μετρίου ή υψηλού κινδύνου χειρουργικούς ασθενείς, ιδιαίτερα στους ασθενείς εκείνους που υποβάλλονται σε ορθοπεδική ή γενική χειρουργική επέμβαση, συμ...

At increased risk of deep vein thrombosis (finding) και συγχρόνως Χειρουργική επέμβαση

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 2.000 IU (20 mg) ή 4.000 IU (40 mg) άπαξ ημερησίως για ασθενείς που διατρέχουν μέτριο ή υψηλό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής αντίστοιχα

2.000 IU (20 mg) ή 4.000 IU (40 mg) άπαξ ημερησίως για ασθενείς που διατρέχουν μέτριο ή υψηλό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής αντίστοιχα
Χορήγηση	Σχήμα A, σε περίπτωση που εμφανίζεται Υποδόρια, 2.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως. Σχήμα B, σε περίπτωση που εμφανίζεται Υποδόρια, 20 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως. Σχήμα C, σε περίπτωση που εμφανίζεται Υποδόρια, 4.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως. Σχήμα D, σε περίπτωση που εμφανίζεται Υποδόρια, 40 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως.
Λεπτομερής περιγραφή	Ο ατομικός κίνδυνος των ασθενών για εμφάνιση θρομβοεμβολικών επεισοδίων μπορεί να εκτιμηθεί με τη χρήση επικυρωμένου μοντέλου διαστρωμάτωσης του κινδύνου. Σε ασθενείς που διατρέχουν μέτριο κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής, η συνιστώμενη δόση είναι 2.000 IU (20 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα με υποδόρια (SC) ένεση. Η προεγχειρητική έναρξη (2 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση) νατριούχου ενοξαπαρίνης στη δόση των 2.000 IU (20 mg) έχει αποδειχθεί αποτελεσματική και ασφαλής στις χειρουργικές επεμβάσεις μέτριου κινδύνου. Σε ασθενείς που διατρέχουν μέτριο κίνδυνο, η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη θα πρέπει να συνεχίζεται για μία ελάχιστη περίοδο 7-10 ημερών ανεξαρτήτως της κατάστασης ανάρρωσης (π.χ. κινητικότητα). Η προφύλαξη θα πρέπει να συνεχίζεται έως ότου ο ασθενής δεν εμφανίζει πλέον σημαντικά μειωμένη κινητικότητα. Σε ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής, η συνιστώμενη δόση είναι 4.000 IU (40 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης μία φορά την ημέρα με υποδόρια ένεση, με χορήγηση της δόσης έναρξης της θεραπείας, κατά προτίμηση 12 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση. Εάν η προεγχειρητική προφύλαξη με νατριούχο ενοξαπαρίνη πρέπει να ξεκινήσει νωρίτερα από τις 12 ώρες (π.χ. ασθενείς υψηλού κινδύνου που πρόκειται να υποβληθούν σε αναβληθείσα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση), η τελευταία ένεση πρέπει να χορηγείται το αργότερο 12 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση ενώ η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινήσει ξανά 12 ώρες μετά από τη χειρουργική επέμβαση. Για ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση συνιστάται παρατεταμένη θρομβοπροφύλαξη διάρκειας έως 5 εβδομάδων. Για ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) και υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση κοιλίας ή πυέλου για καρκίνο συνιστάται παράταση της θρομβοπροφύλαξης για διάστημα έως 4 εβδομάδες.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

2.000 IU (20 mg) ή 4.000 IU (40 mg) άπαξ ημερησίως για ασθενείς που διατρέχουν μέτριο ή υψηλό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής αντίστοιχα

Χορήγηση

Σχήμα A, σε περίπτωση που εμφανίζεται

Υποδόρια, 2.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως.

Σχήμα B, σε περίπτωση που εμφανίζεται

Υποδόρια, 20 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως.

Σχήμα C, σε περίπτωση που εμφανίζεται

Υποδόρια, 4.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως.

Σχήμα D, σε περίπτωση που εμφανίζεται

Υποδόρια, 40 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως.

Λεπτομερής περιγραφή

Ο ατομικός κίνδυνος των ασθενών για εμφάνιση θρομβοεμβολικών επεισοδίων μπορεί να εκτιμηθεί με τη χρήση επικυρωμένου μοντέλου διαστρωμάτωσης του κινδύνου.

Σε ασθενείς που διατρέχουν μέτριο κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής, η συνιστώμενη δόση είναι 2.000 IU (20 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα με υποδόρια (SC) ένεση. Η προεγχειρητική έναρξη (2 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση) νατριούχου ενοξαπαρίνης στη δόση των 2.000 IU (20 mg) έχει αποδειχθεί αποτελεσματική και ασφαλής στις χειρουργικές επεμβάσεις μέτριου κινδύνου. Σε ασθενείς που διατρέχουν μέτριο κίνδυνο, η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη θα πρέπει να συνεχίζεται για μία ελάχιστη περίοδο 7-10 ημερών ανεξαρτήτως της κατάστασης ανάρρωσης (π.χ. κινητικότητα). Η προφύλαξη θα πρέπει να συνεχίζεται έως ότου ο ασθενής δεν εμφανίζει πλέον σημαντικά μειωμένη κινητικότητα.

Σε ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολής, η συνιστώμενη δόση είναι 4.000 IU (40 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης μία φορά την ημέρα με υποδόρια ένεση, με χορήγηση της δόσης έναρξης της θεραπείας, κατά προτίμηση 12 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση. Εάν η προεγχειρητική προφύλαξη με νατριούχο ενοξαπαρίνη πρέπει να ξεκινήσει νωρίτερα από τις 12 ώρες (π.χ. ασθενείς υψηλού κινδύνου που πρόκειται να υποβληθούν σε αναβληθείσα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση), η τελευταία ένεση πρέπει να χορηγείται το αργότερο 12 ώρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση ενώ η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινήσει ξανά 12 ώρες μετά από τη χειρουργική επέμβαση.

Για ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση συνιστάται παρατεταμένη θρομβοπροφύλαξη διάρκειας έως 5 εβδομάδων.
Για ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) και υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση κοιλίας ή πυέλου για καρκίνο συνιστάται παράταση της θρομβοπροφύλαξης για διάστημα έως 4 εβδομάδες.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Προφύλαξη από τη φλεβική θρομβοεμβολική νόσο σε παθολογικούς ασθενείς με οξεία νόσο

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)

Προφύλαξη από τη φλεβική θρομβοεμβολική νόσο σε παθολογικούς ασθενείς με οξεία νόσο (όπως οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, αναπνευστική ανεπάρκεια, σοβαρές λοιμώξεις ή ρευματοπάθειες) και μειωμένη κινητι...

Φλεβική θρομβοεμβολή και συγχρόνως τουλάχιστον ένα από

Οξεία καρδιακή ανεπάρκεια
Αναπνευστική ανεπάρκεια
Λοιμώδης νόσος
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Ρευματική καρδιακή νόσος

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Υποδόρια – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 4.000 IU (40 mg) άπαξ ημερησίως για 6-14 ημέρες

4.000 IU (40 mg) άπαξ ημερησίως για 6-14 ημέρες
Χορήγηση	Σχήμα A Υποδόρια, 4.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια 6 με 14 ημέρες. Σχήμα B Υποδόρια, 40 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια 6 με 14 ημέρες.
Λεπτομερής περιγραφή	Η συνιστώμενη δόση είναι 4.000 IU (40 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα με υποδόρια ένεση. Η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη χορηγείται για τουλάχιστον 6 έως 14 ημέρες, ανεξαρτήτως της κατάστασης ανάρρωσης (π.χ. κινητικότητα). Το όφελος για θεραπεία διάρκειας μεγαλύτερης των 14 ημερών δεν έχει τεκμηριωθεί.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Κατά προτίμηση, η ένεση θα πρέπει να χορηγείται όταν ο ασθενής βρίσκεται στην ύπτια θέση. Η νατριούχος ενοξαπαρίνη χορηγείται με βαθιά υποδόρια ένεση. Η χορήγηση θα πρέπει να πρέπει να γίνεται εναλλάξ μεταξύ του αριστερού και δεξιού προσθιοπλάγιου ή οπισθοπλάγιου κοιλιακού τοιχώματος. Ολόκληρο το μήκος της βελόνας θα πρέπει να εισάγεται κάθετα σε μια πτυχή δέρματος που συγκρατείται απαλά μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη. Η πτυχή του δέρματος δεν πρέπει να αφήνεται έως την ολοκλήρωση της ένεσης. Μετά τη χορήγηση, το σημείο της ένεσης δεν θα πρέπει να τρίβεται.

Χορήγηση

Σχήμα A

Υποδόρια, 4.000 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια 6 με 14 ημέρες.

Σχήμα B

Υποδόρια, 40 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη, μία φορά ημερησίως, για χρονική διάρκεια 6 με 14 ημέρες.

Λεπτομερής περιγραφή

Η συνιστώμενη δόση είναι 4.000 IU (40 mg) νατριούχου ενοξαπαρίνης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα με υποδόρια ένεση.

Η θεραπεία με νατριούχο ενοξαπαρίνη χορηγείται για τουλάχιστον 6 έως 14 ημέρες, ανεξαρτήτως της κατάστασης ανάρρωσης (π.χ. κινητικότητα). Το όφελος για θεραπεία διάρκειας μεγαλύτερης των 14 ημερών δεν έχει τεκμηριωθεί.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων στην εξωσωματική κυκλοφορία κατά τη διάρκεια της αιμοδιύλισης

Χωρίς διάκριση φύλου – Μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω)

Θρόμβωση και συγχρόνως Αιμοδιύλιση

Για την ένδειξη αυτή, η βιβλιογραφία αναφέρει τις εξής αγωγές:

Ενδοαρτηριακά – μόνο ενήλικες (18 ετών και άνω) – 100 IU/kg (1 mg/kg) εφάπαξ

100 IU/kg (1 mg/kg) εφάπαξ
Χορήγηση	Σχήμα A Ενδοαρτηριακά, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ. Σχήμα B Ενδοαρτηριακά, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ.
Λεπτομερής περιγραφή	Η συνιστώμενη δόση είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) νατριούχου ενοξαπαρίνης. Για ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας, η δόση θα πρέπει να μειώνεται στα 50 IU/kg (0,5 mg/kg) για διπλή αγγειακή πρόσβαση ή στα 75 IU/kg (0,75 mg/kg) για μονή αγγειακή πρόσβαση. Κατά τη διάρκεια της αιμοδιύλισης, η νατριούχος ενοξαπαρίνη θα πρέπει να χορηγείται στην αρτηριακή γραμμή του κυκλώματος της διύλισης στην αρχή της συνεδρίας. Η δράση αυτής της δόσης είναι συνήθως επαρκής για μία συνεδρία διάρκειας 4 ωρών, ωστόσο, εάν σχηματιστούν δακτύλιοι ινώδους, π.χ. κατά μια συνεδρία μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας από το κανονικό, μπορεί να χορηγηθεί περαιτέρω δόση 50 IU έως 100 IU/kg (0,5 έως 1 mg/kg). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ασθενείς που χρησιμοποιούν νατριούχο ενοξαπαρίνη για προφύλαξη ή θεραπεία καθώς και κατά τη διάρκεια των συνεδρίων αιμοδιύλισης.
Ιδιαιτερότητες δοσολογίας	Χορηγείται μέσω της αρτηριακής γραμμής του κυκλώματος της αιμοδιύλισης για την πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων στην εξωσωματική κυκλοφορία κατά τη διάρκεια της αιμοδιύλισης.

Χορήγηση

Σχήμα A

Ενδοαρτηριακά, 100 διεθνείς μονάδες ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ.

Σχήμα B

Ενδοαρτηριακά, 1 χιλιοστογραμμάρια ενοξαπαρίνη ανά κιλό σωματικού βάρους, εφάπαξ.

Λεπτομερής περιγραφή

Η συνιστώμενη δόση είναι 100 IU/kg (1 mg/kg) νατριούχου ενοξαπαρίνης.

Για ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας, η δόση θα πρέπει να μειώνεται στα 50 IU/kg (0,5 mg/kg) για διπλή αγγειακή πρόσβαση ή στα 75 IU/kg (0,75 mg/kg) για μονή αγγειακή πρόσβαση.

Κατά τη διάρκεια της αιμοδιύλισης, η νατριούχος ενοξαπαρίνη θα πρέπει να χορηγείται στην αρτηριακή γραμμή του κυκλώματος της διύλισης στην αρχή της συνεδρίας. Η δράση αυτής της δόσης είναι συνήθως επαρκής για μία συνεδρία διάρκειας 4 ωρών, ωστόσο, εάν σχηματιστούν δακτύλιοι ινώδους, π.χ. κατά μια συνεδρία μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας από το κανονικό, μπορεί να χορηγηθεί περαιτέρω δόση 50 IU έως 100 IU/kg (0,5 έως 1 mg/kg).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ασθενείς που χρησιμοποιούν νατριούχο ενοξαπαρίνη για προφύλαξη ή θεραπεία καθώς και κατά τη διάρκεια των συνεδρίων αιμοδιύλισης.

Ιδιαιτερότητες δοσολογίας

Χορηγείται μέσω της αρτηριακής γραμμής του κυκλώματος της αιμοδιύλισης για την πρόληψη του σχηματισμού θρόμβων στην εξωσωματική κυκλοφορία κατά τη διάρκεια της αιμοδιύλισης.

Αντενδείξεις

Η δραστική ουσία Ενοξαπαρίνη αντενδείκνυται στις παρακάτω περιπτώσεις:

Ενεργή κλινικά σημαντική αιμορραγία και παθήσεις με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγίας

Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας

Ενεργή κλινικά σημαντική αιμορραγία και παθήσεις με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένων των: πρόσφατο αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, έλκος του γαστρεντερικού σωλήνα...

τουλάχιστον ένα από

Αιμορραγία
At increased risk of hemorrhage (finding)
Γαστρεντερικό έλκος
Renal vascular disorder (disorder)
Vascular graft aneurysm (disorder)
Intracerebral vascular finding (finding)
Κιρσοί οισοφάγου
Εγκεφαλική αιμορραγία
Ενδοφθάλμια χειρουργική επέμβαση

Ραχιαία αναισθησία, επισκληρίδιος αναισθησία, τοποπεριοχική αναισθησία

Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας

Ραχιαία/επισκληρίδιος αναισθησία ή οσφυονωτιαία παρακέντηση δεν πρέπει να πραγματοποιείται εντός 24 ωρών από τη χορήγηση της νατριούχου ενοξαπαρίνης σε θεραπευτικές δόσεις. Έχουν αναφερθεί περιπτώσ...

τουλάχιστον ένα από

Ενδορραχιαίος αποκλεισμός με τοπική αναισθησία
Επισκληρίδιος αναισθησία
Regional anesthesia (procedure)

Υπερευαισθησία ενοξαπαρίνη ή την ηπαρίνη

Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας

Υπερευαισθησία στη νατριούχο ενοξαπαρίνη, στην ηπαρίνη ή στα παράγωγά της, περιλαμβανομένων άλλων ηπαρινών χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH).

τουλάχιστον ένα από

Allergy to enoxaparin (finding)
Allergy to heparin (finding)

Ιστορικό ανοσολογικά επαγόμενης HIT εντός των τελευταίων 100 ημερών, αντισώματα ηπαρίνης

Χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας

Η χρήση της νατριούχου ενοξαπαρίνης σε ασθενείς με ιστορικό ανοσολογικά επαγόμενης HIT εντός των τελευταίων 100 ημερών ή με παρουσία κυκλοφορούντων αντισωμάτων, αντενδείκνυται.

τουλάχιστον ένα από

Θρομβοκυτταροπενία επαγόμενη από ηπαρίνη
Heparin antibody (substance)

< Προηγούμενο: Γενικά

Επόμενο: Προφυλάξεις >