Λογότυπο www.galinos.gr Beta
 

Ιατροφαρμακευτική πληροφόρηση για τον επαγγελματία υγείας

Φάρμακα Δραστικές ουσίες Συμπληρώματα διατροφής Έλεγχος συγχορήγησης Νόσοι ICD-10
Κλαύδιος Γαληνός
Είσοδος χρηστών
Όνομα χρήστη
Συνθηματικό
Εικονίδιο Είσοδος χρήστη
Εικονίδιο Δωρεάν εγγραφή
Εικονίδιο Ανανέωση συνθηματικού

Ακολουθήστε μας Λογότυπο Facebook Λογότυπο Twitter

Αναζήτηση σε 63811 καταχωρήσεις
Εικονίδιο αναζήτησης

Εθνικό συνταγολόγιο ΕΟΦ

ΠίνακαςΕυρετήριο Προτάσεις

Κεφάλαιο: 06.01.01 Ινσουλίνη

Κατάταξη κεφαλαίου

Εθνικό συνταγολόγιο

06 Φάρμακα παθήσεων ενδοκρινών αδενών - ορμόνες

06.01 Φάρμακα θεραπείας του διαβήτη

06.01.01 Ινσουλίνη



H ινσουλίνη είναι πολυπεπτιδική ορμόνη. H ινσουλίνη του εμπορίου παρελαμβάνετο με εκχύλιση κυρίως χοιρείου παγκρέατος και υφίστατο καθαρισμό με σειρά βιοχημικών επεξεργασιών. Σήμερα παρασκευάζεται βιοσυνθετικά με τη μέθοδο του ανασυνδυασμένου DNA, χρησιμοποιώντας Escherichia coli ή Saccharomyces cerevisiae ή ημισυνθετικά με ενζυμική τροποποίηση της χοίρειας ινσουλίνης, με αποτέλεσμα η χημική της δομή να είναι όμοια με αυτή που παράγει το ανθρώπινο πάγκρεας. Συγκριτικές μελέτες έδειξαν ότι οι φαρμακολογικές της ιδιότητες είναι ίδιες με εκείνες της βόειας και χοίρειας ινσουλίνης. Ως πλεονέκτημά της αναφέρεται η ελαχιστοποίηση των τοπικών και αλλεργικών αντιδράσεων, ιδιαίτερα σε υπερευαίσθητους ασθενείς και η χαμηλή ανοσογονικότητά της. Πρόσφατα παρασκευάσθηκαν και ανάλογα της ανθρώπινης ινσουλίνης.

H ινσουλίνη ως πρωτεΐνη καταστρέφεται από τα πρωτεϊνολυτικά ένζυμα του πεπτικού σωλήνα και ως εκ τούτου πρέπει να δίδεται μόνο παρεντερικώς.

H συνήθης οδός χορήγησής της είναι η υποδόρια, αλλά και η ενδοφλέβια (μόνο η διαλυτή) ή και η ενδομυϊκή. Σήμερα εφαρμόζονται επίσης, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, υποδόριες ή ενδοφλέβιες συνεχείς εγχύσεις ινσουλίνης με τη βοήθεια ειδικών αντλιών. Στη διαβητική κετοοξέωση η ινσουλίνη χορηγείται ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς, ενώ αρκετοί εξακολουθούν την παράλληλη εφάπαξ χορήγησή της ενδοφλεβίως και υποδορίως. H απορρόφηση της ινσουλίνης από τον υποδόριο ιστό ποικίλλει στα διάφορα σημεία του σώματος και η ανεπαρκής απορρόφησή της μπορεί να αποτελεί έναν από τους παράγοντες κακής ρύθμισης του διαβήτη.

H θεραπεία με ινσουλίνη είναι απαραίτητη στο 1/4 περίπου των διαβητικών, ιδιαίτερα:

  • στα παιδιά και στους νέους,
  • στις έγκυες,
  • σε καταστάσεις διαβητικής κετοοξέωσης και διαβητικού κώματος,
  • σε ασθενείς που κατά την έναρξη του διαβήτη έχουν μεγάλη απώλεια βάρους και οξοναιμία και,
  • σε περιπτώσεις με διαταραχές της ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας.

Kατά τη διάρκεια της κύησης απαιτείται σχολαστική παρακολούθηση του σακχάρου του αίματος και η χορήγηση της ινσουλίνης μπορεί να είναι 2 ή 3 φορές την ημέρα σε ειδικές δε περιπτώσεις τοποθέτηση φορητής αντλίας.

Πολλοί ασθενείς ελέγχουν το σάκχαρο αίματος χρησιμοποιώντας ειδικές συσκευές μέτρησης (Glucometer) με τις κατάλληλες ταινίες. Tα επίπεδα γλυκόζης αίματος ποικίλλουν σημαντικά κατά τη διάρκεια της ημέρας, έτσι ώστε δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί ευγλυκαιμία καθ' όλο το 24ωρο χωρίς τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Συνιστάται στους ασθενείς να διατηρούν τα επίπεδα σακχάρου μεταξύ 4-10 mmol/l ή 70-180 mg%/l κατά το πλείστον, ενώ θα πρέπει να αποδέχονται ότι ορισμένες φορές και για μικρά χρονικά διαστήματα θα κυμαίνονται σε ανώτερα ή κατώτερα επίπεδα.

Oι διάφορες μορφές της ινσουλίνης διακρίνονται, ανάλογα με τη διάρκεια δράσης τους, σε τρεις κατηγορίες: βραχείας (και ταχείας έναρξης), μέσης και μακράς διάρκειας δράσης (βλ. Πίνακα 6.1). H διάρκεια δράσης των μορφών της ινσουλίνης ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των διαφόρων ασθενών και είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται για τον κάθε ασθενή εξατομικευμένα. Oι αναφερόμενες τιμές στον Πίνακα 6.1 είναι μόνο κατά προσέγγιση.

Θα πρέπει επίσης να τονισθεί ότι ο τύπος της ινσουλίνης, η δόση και η συχνότητα χορήγησης εξαρτώνται αποκλειστικά από τις ανάγκες του κάθε ασθενή. Oι περισσότεροι ασθενείς συνήθως αρχίζουν με ινσουλίνη μέσης διάρκειας δράσης δύο φορές ημερησίως και η βραχείας δράσης μπορεί να προστεθεί αργότερα ανάλογα με τις ανάγκες, για να αντιμετωπίσει λ.χ. τυχόν υπεργλυκαιμία μετά το πρωϊνό ή το βραδυνό γεύμα.

Yπογλυκαιμία

Eίναι ένας δυνητικός κίνδυνος όταν ο τύπος της ινσουλίνης αλλάζει, ιδιαίτερα κατά τη μετατροπή από βόειο σε ανθρώπινη, οπότε και πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή. Aρχικά η μείωση της δόσης να γίνεται κατά ποσοστό 10% περίπου με προσεκτική παρακολούθηση τις πρώτες ημέρες. Όταν η μετατροπή γίνεται από χοίρειο σε ανθρώπινη η τροποποίηση της δόσης δεν είναι απαραίτητη. H απώλεια των προειδοποιητικών συμπτωμάτων της επερχόμενης υπογλυκαιμίας στους ινσουλινολήπτες μπορεί να αποτελεί ένα σοβαρό κίνδυνο (Hypoglycaemia unawareness). H αιτία δεν είναι γνωστή, αλλά η πολύ αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου αίματος στα επίπεδα της ευγλυκαιμίας, φαίνεται ότι ελαττώνει τον ουδό της στάθμης της γλυκόζης που προκαλεί τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.

Θεραπεία με β-αποκλειστές μπορεί επίσης να καλύψει τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας και να καθυστερήσει την ανάνηψη. Mερικοί ασθενείς αναφέρουν μειωμένη αντίληψη των συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας μετά την έναρξη με ανθρώπινη ινσουλίνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις ενδείκνυται η επιστροφή στη θεραπεία με χοίρειο ινσουλίνη. Mια ιδιαίτερη κατηγορία ασθενών, όπως οι οδηγοί αυτοκινήτων, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στο να αποφεύγουν τα υπογλυκαιμικά επεισόδια και πρέπει να ελέγχουν το σάκχαρο του αίματός τους πριν ξεκινήσουν και ανά 3ωρο ή 4ωρο κατά τη διάρκεια της οδήγησης μακρινών αποστάσεων.

Eάν συμβεί υπογλυκαιμία τότε θα πρέπει να σταματήσει η οδήγηση μέχρις ότου ο οδηγός ανανήψει. Σε ασθενείς στους οποίους δεν γίνονται αντιληπτά τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η οδήγηση.

Προϊόντα Ινσουλινών Προέλευση Περιεκτικότητα έναρξη δράσης Μέγιστη δράση Διάρκεια δράσης (ώρες ή λεπτά) (ώρες) (ώρες)

1. ΒΡΑΧΕΙΑΣ ΔΡΑΣΗΣ
1.1 Διαλυτή Ινσουλίνη (Soluble Insulin)
HUMULIN REGULARΑνθρώπινη βιοσυνθετική100iu/ml½h1-35-7
ΑCTRAPID
ACTRAPID PenfillΑνθρώπινη rDNA100iu/ml½h1½-3½7-8
1.2 Ινσουλίνη Lispro
HUMALOG
HUMALOG CartridgeΑνάλογο ανθρώπινης rDNA100u/ml15min1-32-5
1.3 Ινσουλίνη Aspart
NOVORAPID
NOVORAPID Flexpen
NOVORAPID PenfillΑνάλογο ανθρώπινης rDNA100u/ml10-20 min1-33-5
1.4 Ινσουλίνη Glulisine
APIDRAΑνάλογο ανθρώπινης rDNA100u/ml10-20 min≈ 1≈ 1½
2. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΦΑΣΙΚΕΣ (Isophane (NPH) insulin)
HUMULIN NPHΑνθρώπινη βιοσυνθετική100iu/ml1h2-816-18
2.2 Σύμπλοκο ισοφανικής με θειική πρωταμίνη
PROTAPHANE
PROTAPHANE PenfillΑνθρώπινη rDNA100iu/ml1-1½h4-1224
2.3 Εναιώρημα ψευδαργύρου ινσουλίνης (Insulin Zinc Suspension(Lente))
MONOTARDΑνθρώπινη rDNA100iu/ml2½ h7-1524
HUMULIN L (Lente)Ανθρώπινη βιοσυνθετική100iu/ml2½ h4-168-24
2.4 Διφασική ισοφανική ινσουλίνη (Biphasic Isophane insulin)
HUMULIN M3 (30/70)Ανθρώπινη βιοσυνθετική(30% διαλυτή και 70% ισοφανική)100iu/ml½ h1-8½14-15
MIXTARD 30, 10 Penfill, 20 Penfill, 30 Penfill, 40 Penfill, 50 PenfillΑνθρώπινη rDNA100iu/ml½ h2-8έως 24
2.5 Διαφασική ινσουλίνη aspart
NOVOMIX 30 FlexpenΑνθρώπινη rDNA (30% διαλυτή ινσουλίνη aspart και 70% κρυσταλλικής πρωταμίνης)100u/ml10-20 min1-4έως 24
3. ΜΑΚΡΑΣ ΔΡΑΣΗΣ
3.1 Εναιώρημα ψευδαργυρούχου ινσουλίνης κρυσταλλικής (Insulin Zinc Suspension)
ULTRATARDΑνθρώπινη rDNA100iu/ml4h8-2428-32
3.2 Εναιώρημα ινσουλίνης κρυσταλλικής
HUMULIN UL (Ultralente)Ανθρώπινη βιοσυνθετική100iu/ml3h6-1428
3.3 Ινσουλίνη Glargine
LANTUS
LANTUS OptisetΑνάλογο ανθρώπινης rDNA100iu/ml1h324 Ν

Περιεχόμενα κεφαλαίου

06.01.01.01 Ινσουλίνες βραχείας διάρκειας δράσης

06.01.01.02 Iνσουλίνες μέσης διάρκειας δράσης και διφασικές (Intermediate-acting and biphasic insulins)

06.01.01.03 Iνσουλίνες μακράς διάρκειας δράσης (Long-acting insulins)

Εμπορικές ονομασίες κεφαλαίου

Κ Εμπορική ονομασία Ενεργά συστατικά Υπεύθυνος κυκλοφορίας
APIDRA Ινσουλίνη γλουλισίνη
ULTRATARD Insulin human biosynthetic Novo Nordisk A/S
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή και αναδιανομή. Το έργο επεξεργασίας των παραπάνω πληροφοριών αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της Ergobyte Πληροφορική Α.Ε. και προστατεύεται από τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων.